تو كه تويی "مرتضی آشغال" هم حرف من رو نمیفهمه
در بهشت زهرا مشغول خواندن فاتحه بوديم كه دو عدد گنده لات در فاصله ده متري از ما با صداي بلند شروع به بحث فلسفی با هم كردند و چنان بر مواضع مستحكمشان پافشاري ميكردند كه آرامش خفتگان زير خاك و روي خاك را بر هم زدند. هر چقدر دقت كردم متوجه نشدم ريشه بحث جذابشان در كجاست. بعد از مدت كوتاهی بحثشان به بن بست رسيد و آن گنده لاتي كه گنده لاتتر به نظر میرسيد براي اينكه بحث را به نفع خودش جمعبندي كرده باشد با لحن حق به جانبي گفت:
«تو كه تويي "مرتضی آشغال" هم حرف من رو نميفهميد.»
بعد از آنكه بحثشان با اين جمله پرمحتوا پايان يافت و از آنجا رفتند، بر سر سنگ قبري رفتم كه آن بحث سنگين كنار آن شكل گرفته بود. نام نقش بسته بر سنگ قبر، مرتضي بود. بر روح شامخ "مرتضي آشغال" درود فرستادم و فهميدم وقتي "مرتضی آشغال" با آن همه مرتبه و درجه نميتوانسته زبان آنها را متوجه بشود من كی بودم كه به خودم اجازه داده بودم از بحث آنها سر در بياورم.
خلاصه پيام اينكه اگر هنگام بحث با يك گندهلات از حرفهايش سر در نياورديد و كم آورديد خودتان را زياد ناراحت نكنيد، چون گندهلاتهای بزرگی زير خاك خفتهاند بدون اينكه كلامی از حرف همديگر را فهميده باشند.
